Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2008

12/11

Τάσος Λειβαδίτης


...κι όπως άρχισε σε λίγο να βραδιάζει, δεν έμεινε στον κόσμο παρά η θλίψη, η νύχτα, η ερημιά κι αυτή η ανάγκη να τα βγάλουμε πέρα στη σκοτεινή ζωή μας.

...απαλό θρόισμα των δέντρων σαν ένας ποιητής να φυλλομετράει το βιβλίο του.

...αλλά τα βράδια τι ''όμορφα'' που μυρίζει η γη - ώ ανθισμένη ματαιότητα του κόσμου...


...και να που φτάσαμε απόψε εδώ, σ΄αυτόν τον άγνωστο τόπο, χωρίς αποσκευές, μα μ΄ένα τόσο ωραίο φεγγάρι.

...ένα τραγούδι λυπημένο τη νύχτα είναι πάντα ένας αποχαιρετισμός.

*αποσπάσματα

Δεν υπάρχουν σχόλια: